Dit log is geschreven door
Kitty:Een paar weken geleden vroeg een collega of er meer collega’s interesse hadden in een gesprek met een moeder van school over het leven in Irak. Deze collega had een boek gelezen,
Mayada, dochter van Irak van Jean P. sasson, en had de moeder (zelf ooit gevlucht uit Irak ) gevraagd of zij dit boek kende. Dit was niet het geval en mijn collega leende het boek uit. De moeder was zo enthousiast over dit boek dat zij een hoofdstuk vertaalde en opstuurde naar familie en vrienden in Irak. Nu zou er bekeken worden of het, wanneer dit boek nog niet bekend was in Irak, daar alsnog uitgegeven kon worden. Ook had deze moeder tegen mijn collega gezegd dat ze graag haar verhalen over Irak met ons wilde delen. Ik had wel interesse, net zoals nog twee andere collega’s. Ik leende meteen het boek in de bibliotheek en begon met lezen…
Beschrijving:
Mayada stamt uit een trotse, Arabische familie met een rijke historie: haar overgrootmoeder was een van de laatste Ottomaanse prinsessen, haar grootvader vocht samen met `Lawrence of Arabiaxc2xbf en haar oom was bijna veertig jaar Eerste Minister van Irak. Mayada werkt als journalist en vertaler en leidt een leven vol luxe en privileges. Maar als Saddam Hoessein en zijn Baath-partij de macht grijpen, komt er abrupt een einde aan de invloed van de familie. Van de ene op de andere dag moet Mayada als alleenstaande moeder met twee kinderen vechten om het hoofd boven water te houden.
Irak wordt een land waar angst en terreur het dagelijkse leven bepalen. De geheime politie voert een waar schrikbewind en ook Mayada ontkomt niet aan haar klauwen. Ze wordt opgepakt op beschuldiging van hoogverraad en opgesloten in de meest gevreesde gevangenis van Irak. In haar cel bevinden zich nog zeventien andere vrouwen met wie ze al snel bevriend raakt. Om te ontsnappen aan de vernederingen en martelingen vertellen ze elkaar over hun lot. In de hoop dat een van hen de gruwelen van de gevangenis zal overleven om hun geschiedenis te delen met de rest van de wereld.
Dit is het aangrijpende verhaal van een moedige vrouw en haar fascinerende familie, de ondergang van Irak en de zeventien celgenoten van Mayada.
Het is een boek dat je niet makkelijk weg kan leggen. Vreselijk en boeiend tegelijk. Het besef dat dit soort dingen echt gebeuren. Dat mensen andere mensen vreselijke dingen kunnen aandoen en daar zelfs van genieten. Vrouwen die zich niets meer kunnen voorstellen bij het woord ‘geluk’. Het idee dat je niets kunt zeggen, nooit je mening kan geven. Dat je altijd over je schouder moet kijken, voortdurend in angst leeft…
Het boek is zeker een aanrader, hoe gruwelijk ook…
Vandaag om twee uur waren we uitgenodigd bij de moeder van school en haar man. Meteen toen we binnen kwamen kregen we een bord met rijst en heerlijke groente en vlees op ons schoot. We hadden alle vier natuurlijk al gegeten maar wilden het niet afslaan. Al moet ik zeggen dat zelfs na mijn drie boterhammen dit overheerlijke eten er goed inging. Gelukkig maar want al snel werd er bij ons allemaal voor de tweede maal opgeschept. Daarna volgde nog thee en chocolade taart. ( Het avondeten heb ik vanavond maar overgeslagen )
Hoeveel je ook gelezen hebt, hoeveel je ook op TV hebt gezien, het is niet te vergelijken met wat het met je doet als je de verhalen hoort uit de mond van mensen die het zelf hebben mee gemaakt. Gelukkig heeft de moeder van school geen familie verloren en hebben haar broers en zussen net als zij kunnen vluchten. Ook haar ouders die nog steeds in Irak wonen leven nog. Zij heeft kunnen vluchten uit Irak. Via Turkije zijn is ze door mensensmokkelaars geholpen om weg te komen. Dit natuurlijk voor een hoop geld en angst omdat je niet weet of deze mensen te vertrouwen zijn, misschien gaan ze er met je geld vandoor…. De mensensmokkelaars bepalen uit welk land je kan kiezen. Zij kon kiezen, Nederland of Noorwegen. Haar man, toen nog haar vriend volgde enkele jaren later. Hij wilde graag naar Engeland of Amerika waar hij zijn werk als chirurg zou kunnen blijven uitvoeren. Hier in Nederland is zijn Medicijnstudie niets waard. Ook met de taal komt hij hier niet ver, zijn Engels is prima.
Kun je je voorstellen ? Allebei met een Universitaire studie, hij chirurg, zij architect en schrijfster. Altijd hard gewerkt en rijk in Irak. Een groot huis, hoog in aanzien… Nu moet hij genoegen nemen met een bescheiden baantje, zij is werkeloos. Met hun twee kinderen bewonen ze een flat. Ze twijfelen doorlopend. Moeten ze terug gaan ? Naar hun grote huis en goed betaalde baan maar daarvoor hun vrijheid en nog belangrijker die van hun kinderen opgeven ? Voor haar is dat het enige wat haar nog hier houdt. Haar kinderen zijn hier gelukkig. Wat doen ze hen aan als ze terug gaan ? Misschien pakt het goed uit maar wat als dat niet zo is ? Kennissen van hen zijn terug gegaan. Dit zijn de ouders van Somaa, het meisje waar ik al vaker over schreef. Ik had altijd een zwak voor haar, dit kleine meisje uit Irak. Juffrouw Ketting noemde ze me. Zij wonen nu inderdaad in een ‘kasteel’van een huis, in rustig gebied maar toch….
Met haar jongste op schoot vertelde de moeder wat ze allemaal had gezien tijdens haar leven in Irak, welke verhalen ze heeft gehoord. Dat Irak ooit nog rustig wordt geloven ze niet. Zij denkt er over om hier een studie te gaan volgen. Als ze dan echt niet terug kan, dan liever hier ook een goede baan. Ze was al bij de Hogeschool geweest voor informatie.
Op al onze vragen gingen ze in. Op de vraag hoe Saddam Hoessein zo veel macht heeft kunnen krijgen antwoordden ze dat hij keek welke mensen het slechtst waren. Wie had het minste verstand, misschien zelfs analfabeet en had weinig geld ? Deze mensen kregen de hoogste functies. Ook kon hij ze omkopen. Wanneer je iemand aangaf kreeg je bijvoorbeeld een auto. Dit leidde er toe dat heel veel onschuldige mensen zijn aangegeven, gemarteld en vermoord. Ik ga niet al hun verhalen hier opschrijven, in een middag kun je veel vertellen. Maar xc3xa9xc3xa9n ding schrijf ik hier nog op. Als er mensen werden gexc3xabxecuteerd dan werd de familie ‘gevraagd’ de kogel te betalen. Er werd dan een bepaald bedrag per kogel genoemd. Dit zijn toch dingen die ons verstand te boven gaan ?!
(
Het eten zat overal…
